Salı, Ağustos 2

Şiir

FAHRİYE ABLA
Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar
Bu afyon ruhu gibi baygın mahalleden
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın sen!
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin , dişlerin ve akpak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen Fahriye abla!

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi
Güneşin batmasına yakın saatlerde
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede
Yaz kış yeşil bir saksı ıtır pencerede
Bahçede akasyalar açardı baharla
Ne şirin komşumuzdun sen Fahriye abla!

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı
Tenin buğdaysı , boyun bir başak kadardı
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin
Altın bileziklerle dolu bileklerin
Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla
Ne çapkın komşumuzdun sen Fahriye abla!

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya
Bilmem şimdi hala bu ilk kocandamısın
Hala dağları karlı Erzincandamısın
Bırak geçmiş günleri gönlüm hatırlasın
Hatırada kalan şeyler değişmez zamanla
Ne vefalı komşumuzdun sen Fahriye abla!
AHMET MUHİP DRANAS (1908-1980)

Müjde Ar ve Tarık Tarcan'ın oynadığı sinema filmi geldi aklıma. Kac defa izledim ama yine izlerim.
Özdemir Erdoğan da bu şiiri bestelemişti. (YAnlış hatırlamıyorsam) Kulağımda çalıyor şimdi....

3 Comments:

At 9:50 ÖÖ, Anonymous munev said...

Çok sevdiğim bir şiir.küçükken Fahriye abla adında kiracımız vardı .çok hanımefendi bir hanımdı.bu şiiri sanki ona yazmışlar sanırdım.ama derdim bu şiirdekine hiç uymuyuorki derdim.çocukluk işte.o anılarım canlandı.teşekkürler sevgili Emel..

 
At 10:43 ÖÖ, Anonymous Adsız said...

Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

 
At 11:43 ÖÖ, Blogger akçahan said...

Şiirler güzel, bizlerle paylaşmanız çok güzel.Teşekkürler Emel.(Sayfanızı linlkerime ekledim.)

 

Yorum Gönder

<< Home