Cuma, Temmuz 22

Hatıralar

"Acılar karartmışşa bile günlerin duvağını,
Düşürmüşse de ilk yazın tomurcuklarını fırtınalar,
Hayat kendini yeniden yaratan bir bahardır.
Verecektir en olgun meyvelerini mutlaka.
yeter ki hüzünler sarartmasın yüzünü."

Üniversitede bir arkadaşım, Kamer, ne zaman canım sıkılsa bu şiiri okurdu bana. Şiir kime ait bilmiyorum, kamer nerelerde ne yapıyor bilmiyorum...Aklıma geliverdi işte o günler...Onca şeyi paylaştıktan sonra neden birbirini unutuyor insanlar acaba. Yoksa zaten hiç kıymeti yok muydu arkadaşlığımızın.
Liseden hala görüştüğüm arkadaşlarım var neyse ki. Aylarca görüşemesek, konuşamasak da biraraya geldiğimiz anda kaldığımız yerden devam edebiliyoruz. N'apalım buna da şükür:)) Ben yine de beni unutanların, İstanbula yerleşince hayatlarından silip atanların hepsine mutluluklar ve güzel dostluklar diliyorum. İzmir'e selamlar...

5 Comments:

At 1:54 ÖS, Anonymous nalan said...

Emel sana katılıyorum,benimde ortaokulda çok sevdiğim bir arkadaşım vardı,uzun yıllar görüşmeye devam ettik ama onlar istanbuldan taşınınca bağlantımız koptu malesef .

 
At 2:30 ÖS, Blogger İncik Boncuk said...

Şiir Ahmet Telli'ye ait, bu linkte tamamını bulabilirsin.

http://www.siir.gen.tr/siir/ahmet_telli/yak_sevdanin_cirasini.htm

 
At 2:48 ÖS, Blogger Emel said...

teşekkür ederim nurdan. Sonunda şiirin tamamını buldum:)))

 
At 9:54 ÖS, Blogger manolya said...

Hayatimizdan çikanlar artik birbirimize ihtiyacimiz kalmayanlardir diye düsünmek rahatlatiyor insani. Digerleri bir yolunu buluyorlar çünkü. Yanimda olmaya gayret edenlerle tesadüfen yada mecrubiyetten kirkyilda bir görüstüklerimi ayni tarafa koymak bana dokunur açikçasi. Hepsine birden arkadas dememeli...
Sevgiler

 
At 5:15 ÖS, Blogger Burcu said...

İnanılmaz ama birden bana da çok iyi geldi bu şiir. Pek de canım sıkılıyordu :)

 

Yorum Gönder

<< Home